Vergeet de tijd
Kun je de tijd naar je handzetten? Menigeen kent uitspraken over tijd als: jij hebt een horloge, ik heb de tijd of de tijd vliegt voorbij. Hoe je tijd ervaart hangt sowieso af aan welke kant van de wc-deur jij je bevindt bij hoge nood. Of in welke rij je je bevindt. De schrijver Bob den Uyl beschrijft in een van zijn boeken het fenomeen van het kiezen van de verkeerde rij en de extra tijd die dat kost. Kies je de korte rij, dan is er juist voor jou die ene persoon die een ingewikkeld probleem tracht uit te leggen. Natuurlijk is die ook nog hardhorend…. Kies je de langere rij, dan zit daar weer geen tempo in. Verander je tussentijds van rij, dan is daar ineens een onverwachte stremming.
Na slechts vier dagen erop uit te zijn geweest – in dit geval een fietstocht over het kust pad heen en terug van Hoek van Holland naar Castricum – lijkt het als of ik een week ben weggeweest. Erop uitgaan, andere indrukken opdoen, beïnvloeden je tijdwaarneming.
En, niet onbelangrijk, als je de tijd vergeet, leef je langer.
Een wetenschapper stelde als onderzoeksvraag: wanneer zijn mensen gelukkig? Om die vraag te beantwoorden liet hij grote groepen mensen een pieper bij zich dragen. Wanneer de piep ging, moesten ze opschrijven wat ze deden en in hoeverre ze zich gelukkig voelden. Uit dit onderzoek bleek dat mensen vooral gelukkig zijn als ze zich bezighouden met dingen die volledige aandacht vragen en die hen uitdagen en stimuleren. Dit zal binnen je werkleven vooral voorkomen als je werk doet dat bij jou past. En buiten je werk als je lekker bezig bent. Als je opgaat in dat wat je doet, kom je als het ware in een ander universum, waarbij je de tijd kwijtraakt. Je ontwaakt als het ware na een aantal uur om de werkelijkheid van alledag weer binnen te gaan. Daardoor heb je extra tijd. Het klinkt als een paradox: je vergeet de tijd en dat levert tijd op.
In deze tijd va een eindeloze zomer denk ik soms aan Gerard Cox: het is weer voorbij die mooie zomer. Die zomer die begint zo wat in mei. Het roept nu al enige weemoed op: een beetje bedroefd zijn om een fijne tijd die voorbij is.