James Salter wordt een schrijverschrijver genoemd vanwege zijn mooie zinnen. Een voorbeeld:
James Salter, op dat moment begin zeventig maakt na een oudejaarsavond met vrienden een wandeling met zijn vrouw, waarover hij schrijft:
‘Het vuur smeulde nog na, de gasten waren weg.
We liepen door de ijskoude duisternis met de oude,
kreupele hond. Niets op de lege weg, geen auto’s,
geen geluid, geen lichten. Jaarwisseling, koude
sterren aan de hemel. Mijn arm om haar heen.
Gevoel van moed. Groot verlangen verder te leven.’